مقاله القای دیابت نوع ۲ تجربی با استفاده از روغن های زیتون و دنبه در موش صحرایی

بازدید: 793 بازدید
زیتون

عنوان مقاله: القای دیابت نوع ۲ تجربی با استفاده از روغن های زیتون و دنبه در موش صحرایی

نویسندگان: فاطمی طباطبایی سیدرضا*, موری بختیاری نغمه, ملکیان عبدالرضا, کریمیان عباس, ایوانی سعید, نوری سیدمحمدعلی, اشکیانی پویا, نقاش پور فریناز

آدرس: * اهواز، دانشگاه شهید چمران، دانشکده دامپزشکی، گروه علوم پایه، بخش فیزیولوژی

چکیده:
مقدمه: استفاده زیاد از چربی در جیره غذایی سبب بروز مقاومت انسولینی می گردد. بنابراین، پژوهش حاضر به منظور ارایه مدل تجربی مناسبی از دیابت نوع دو و مقایسه توانایی روغن های زیتون و دنبه در القای مقاومت انسولینی انجام شد.
مواد و روش ها: پژوهش در سه مرحله، هر بار با ۱۵ سر موش صحرایی نژاد اسپراگ دالی انجام گردید. گروه های کنترل، روغن زیتون و روغن دنبه، به مدت سه هفته به ترتیب توسط جیره معمول موش صحرایی، جیره غنی شده با ۳۱% روغن زیتون یا روغن دنبه، تغذیه (مرحله اول)، و سپس با تجویز داخل صفاقی ۳۵ میلی گرم بر کیلوگرم استرپتوزوتوسین (مراحل ۲ و ۳) دیابتی شدند.
یافته ها: آزمون تحمل گلوکز خوراکی (OGTT) در مرحله اول بیانگر عدم تحمل گلوکز در هر دو گروه در مقایسه با گروه کنترل بود (P<0.05)، و در مرحله دوم مقدار افزایش سطح گلوکز خون در گروه روغن زیتون بیشتر بود. هر دو روغن به ویژه روغن زیتون مقادیر کلسترول تام و کلسترول ـ LDL را افزایش دادند. سطح انسولین در گروه روغن دنبه، به ویژه پس از دیابتی شدن بیشتر از سایر گروه ها بود. بر اساس یافته های آزمون تحمل انسولین و یافته های HOMA-IR حساسیت به انسولین در هر دو گروه، به ویژه در گروه روغن دنبه کاهش یافت.
نتیجه گیری: هر دو روغن دارای اثرات قابل توجهی بر سوخت و ساز بودند، ولی روغن زیتون بیشتر سبب اختلالات لیپید خون و روغن دنبه بیشتر سبب مقاومت نسبت به انسولین گردید. به نظر می رسد روغن دنبه مدل مناسب تری برای مطالعه اختلالات کربوهیدراتی دیابت نوع ۲ و روغن زیتون مدل مناسب تری در ایجاد اختلالات لیپیدی و به احتمال زیاد سندرم متابولیک باشد.

 

مقاله زیتون

دسته بندی آموزش مقالات علمی
اشتراک گذاری
نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت